Nagseselos ka ba?

Oo, nagseselos ako.

Nagseselos ako kahit alam kong mali.

Na hindi dapat. Hindi dapat kayo magkakilala.

Nagseselos ako dahil mabigat sa loob kong makita kang napapangiti ka niya.

Nagseselos ako dahil hindi ko matapatan ang itsura, karisma, pati tindig niya.

Nagseselos ako dahil hindi ko kayang matanggap sa sarili kong wala akong magagawa.

Na ito na ako. Wala na akong ibubuga pa, kahit may gasolina pa siya.

Nagseselos ako dahil ako dapat ang nasa posisyon niya.

Nagseselos ako dahil bukambibig mo pa rin siya kahit tayong dalawa na lang ang magkasama.

Nagseselos ako dahil kahit alam kong wala kang nararamdaman para sa kanya, ay ninanakaw niya ang atensyong dapat ay akin.

Nagseselos ako. Nagseselos ako dahil may damdamin din ako.

Tao ako. Minamahal ang isang tulad mo. Pero paano ako makakapasok sa eksena kung ngayo’y siya na ang bida?

Paano? Magpapaawa? Magpapaapi gaya ng sa mga telenovela? Puta.

Nagseselos ako, pero hindi ko pinapahalata. Ayokong magduda ka.

Ayokong makita mong may mali sa ikinikilos ko.

Ayokong magtanong ka pa, dahil hindi pa ako handang sabihin sa’yo na mahal kita.

Nagseselos ako kasi ayokong maagaw ka sa akin ng iba. Ngunit bakit hindi ko magawang ipagtapat sa’yo ang nararamdaman ko?

Ate?

Advertisements

Mercedes

Tuwa at lungkot ang nadarama sa tuwing aking babalikan ang alaala nating dalawa.

Tuwa dahil sa alam kong sa landas mong tinatahak, ika’y masaya.

Lungkot dahil sana, kahit paano ay nasamahan kita.

Oo, nakaka-miss ka.

Mata mong mapungay, pisnging mapula, ngiting kaaya-aya, oo. Nakaka-miss ka.

Ngunit ‘di na tayo tulad ng dati.

Ibalik man natin ang panahon, wala na ang dating kislap ng ating pagsasama.

Wala na ang dati. Umusad na ang oras. Tapos na ang lahat.

Kaya ako’y muling matutulog at magigising nang walang inaalalang ikaw.

Hanggang sa muli akong madaan sa iniiwasan kong alaalang mapanglaw.

ILY

Napahinto ang mundo ko nang sabihin mong mahal mo ako.

Sinabayan mo pa ng halik-de-gulat sa pisngi.

At tinapos mo nang may pamatay na ngiti.

Natulala ako. Sa sobrang tulala, hindi ko namalayan ang busina ng 10-wheeler sa daan.

Minahal, hinalikan, sinagasaan.

Tunay ngang langit ang narating ko.

Tunay nga.

Amateurish Horror Story 1: Kambal

Nasa gitna ng magandang tulog si Alma, nang siya ay maalimpungatan. May narinig kasi siyang kumalabog sa may bandang kusina.

“Tokwa talaga ‘tong pusa ng kapitbahay, hindi nagpapatulog!” amok na sinabi ni Alma habang sinusuyod ang daan patungong kusina.

Tuloy lamang ang kanyang paglalakad habang patuloy na kumakalabog ang mga gamit sa kusina. Ngunit nagtaka si Alma nang naramdaman niyang palakas nang palakas ang kalabog habang siya’y papalapit. Dahil dito’y binalikan niya ang kanyang kuwarto para kunin ang kanyang panangga sa kung sino man ang kahaharapin niya sa labas. Ngunit napamura siya nang malakas nang makita niya ang kanyang sarili sa kama, nakatalikod.

“Tangina,” mahinang bulong nito sa sarili. Nanlaki lalo ang kanyang mata nang lumingon ang kanyang imahe. Duguan ito, walang mata, at tila nanghihingi ng tulong.

“Grrrrrrrrrrrraaaaaaaaaaahhhhh” bulyaw ng imahe ni Alma, habang itinuturo nito si Alma. Dito’y nagmadali na ring bumaba si Alma at dali-daling binuksan ang pinto para lumabas ng kanyang inuupahan. Dali-dali ring sumunod sa kanya ang imahe, na tila kukunin siya.

“MGA KAPITBAHAY, TULONG!” naghuhumiyaw na sambit ni Alma, habang lumalayo sa kanyang bahay, na pagewang-gewang ang lakad. Napansin naman siya ng isang sekyu ng bangko na malapit sa kanila.

“Ate, ok ka lang?” tanong ng gwardya na halata sa hilatsa ng mukha na walang alam sa mga nangyayari.

“Hindi ako ok, kuya!” diretsang sagot ni Alma. “May humahabol sa akin, babae! Tulungan mo akong magtago!”

“Sino?” takang tanong ng gwardya. “Baka kilala ko.”

“Kamukha ko! Kaso parang matagal nang patay! Bangkay na!” paglalarawan ni Alma sa gwardya, nang may kasama pang paggalaw ng kamay.

“Ah, parang ganito ba?” tanong ng gwardya, nang bigla itong magpalit ng anyo, at maging katulad nga ng taong nakita ni Alma sa kanyang kama. Dahil dito’y napasigaw at napaiyak si Alma sabay takbo palayo muli sa kanyang imahe.

Nagpatuloy si Alma hanggang sa makarating ito sa isang dead end. Dito na siya napagod at umiyak, hanggang sa matagpuan siya ng kanyang imahe. Dito ay naghumiyaw at muling umiyak si Alma, habang papalapit ang imahe. Doon na nagising si Alma.

“Badtrip naman oh! Hanggang sa panaginip gusto mo akong patayin ha, Amanda?!” sigaw niya sa bangkay na nakahimlay sa kamang katabi niya. “Tama na, ate! Patay ka na!” sagot pa nito, saka bumalik sa pagtulog, na parang walang nangyari.

A DISTURBING PATTERN FOR PHILIPPINE PRESIDENTS

TRIO L-R: Estrada, Arroyo, Aquino

MANILA, Philippines (The Adobo Chronicles) – The two Philippine presidents before this current administration both faced jail time, and  NoyNoy Aquino seems headed the same path as his predecessors.

Joseph Estrada was jailed for plunder but was subsequently released by his successor, Gloria Macapagal-Arroyo who herself is in hospital arrest for charges of  electoral sabotage and misuse of lottery funds.

On Wednesday,  Aquino said that if necessary, he is willing to be put in jail for the decisions he made during his term.

Asked about his opinion on threats by his critics to charge and arrest him for the implementation of the Priority Development Assistance Fund (PDAF) and the Disbursement Acceleration Program (DAP), parts of which were declared unconstitutional by the Supreme Court,  Aquino said that going to jail will be a “necessary consequence.”

(Update:  President Aquino was accused yesterday before the Office of the Ombudsman of…

View original post 92 more words